دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران در روزهای ۵ و ۶ خردادماه ۱۴۰۴ میزبان ششمین همایش بینالمللی «صلح و حل منازعه» بود. این رویداد علمی که با همافزایی نهادهای علمی برجستهای همچون انجمن علمی مطالعات صلح ایران، انجمن ایرانی مطالعات جهان و پردیس بینالمللی البرز برگزار شد، عرصهای برای گردهمایی اساتید، پژوهشگران، دیپلماتها و صاحبنظران حوزه روابط بینالملل فراهم آورد تا آخرین یافتههای علمی و راهکارهای راهبردی خود را در مواجهه با چالشهای امنیتی و منازعات نوین بینالمللی به بحث و تبادلنظر بگذارند.
این همایش با تأکید بر ضرورت بازخوانی مفاهیم صلح پایدار در جهان معاصر، محورهای متنوعی از جمله ریشهیابی منازعات منطقهای، دیپلماسی چندجانبه، و نقش رسانهها و فناوریهای نوین در مدیریت بحران را مورد واکاوی قرار داد. سخنرانیهای ارائهشده در این نشستها، ضمن ترسیم سیمایی از واقعیتهای ژئوپلیتیک جهان، بر پیوند ناگسستنی میان پژوهشهای دانشگاهی و فرایندهای سیاستگذاری عمومی تأکید ورزیدند. حضور چهرههای برجسته علمی و بهرهگیری از استانداردهای نمایه پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC)، به غنای محتوایی و اعتبار علمی مقالات ارائهشده افزود و مسیر را برای گسترش شبکه پژوهشی میان مراکز مطالعاتی داخلی و بینالمللی هموارتر ساخت.
در نهایت، ششمین دوره این همایش با تأکید بر تداوم گفتمان صلحپژوهی و ارائه دستاوردهای علمی به نهادهای دیپلماتیک، به کار خود پایان داد و گامی استوار در مسیر ترویج ادبیات صلحمحور و کاهش تنشهای جهانی بر اساس مبانی علمی و عقلانی برداشت. برگزاری این همایش، نشانگر عزم جدی جامعه دانشگاهی ایران برای ایفای نقشی فعال و اثرگذار در تعاملات فکری و علمی در سطح منطقه و جهان است.
